Die Jongen Van Jungen heeft een recentie op zijn site geplaatst over Die Jongen Van De Overkant. Je moet niks, maar wat mij betreft de moeite van het lezen waard, en ik zou dan ook meteen maar even door zijn site fietsen: fris, leuk geschreven, persoonlijk en met liefde voor muziek. Mijn review heb ik hieronder  geknipt en geplakt, ik mag niet mopperen.

Ik moet zeggen dat ik maar weinig op heb met Nederlandstalige muziek, Blof en andere zwaarmoedige treurmuzikanten met volstrekt onzinnige Frank Boeijen teksten gaan aan mij voorbij.

Amsterdammer Bas de Haan kon mij met eerdere albums behoorlijk bekoren met zijn op de Amerikaans Country Blues geënte muziek.  De Haan is een purist, zowel als gitarist en als zanger. Mooi en doorleefd met een perfecte begeleiding op een National Steel of ander snarenwerk.

Zijn nieuwste boreling heet: ‘Die jongen aan de overkant’ en die is in het Nederlands. De Haan heeft een zwaar Amsterdams accent en meteen komt dan het Harrie Slinger of Drukwerk gevoel bij mij boven. Ik moest me beheersen om niet te snel door het album te zappen. Als je echter als liefhebber (en zijn wij dat niet allen?) de moeite neemt om door te luisteren, opent zich een waar boeket aan onvervalste Country Blues aan de Amstel. Het “klick” moment voor mij is het tweede nummer op het album ‘kansloos’. Vanaf dat moment ging ik met andere oren naar de Haan luisteren, rauwe, Tom Waits achtige stads observaties in het pastiche van de grote steden Blues en dan maakt het niks meer uit in welke taal het gedaan wordt!!  De Haan beschikt over een gezonde dosis zelfspot ( een goeie vent) maar kan ook emotioneel zijn. Nummers als: Vader de Haan (instrumental) en ‘Mijn pa heeft niet lang meer’ zouden zo uit het oeuvre van Blind Willie Johnson kunnen komen. Die Jongen van de overkant is een groots en meeslepend album dat door de Haan vooral heel klein gehouden is.

Als gezegd, meer Jungen-recenties van andere albums hier.

Ik krijg gewoon zin om zelf eens een recentie te schrijven, bij een volgend bericht doe ik gewoon eens een greep uit mijn cd-rek: Nina Simone, John Mayor en Sonny Landreth slingeren momenteel uit het doosje ergens op de plank.